moeder als uitlaatklep
moeder als uitlaatklep

Als mama de uitlaatklep is!

Dolblij ben je dat je kind einde dag weer thuiskomt na een kinderfeestje. Wat zouden ze hebben gedaan? Wat vond de jarige Job van het cadeautje? Vol verwachting zwaai je de deur open en daar staan ze: de jarige Job en je kind. Je begint een praatje met de jarige, maar voelt al snel je kind ongeduldig aan je broek trekken. Je wilt het gesprek nog sociaal en fatsoenlijke afronden, wat nog wat tijd vraagt, waardoor er nog harder aan je broek getrokken wordt. Zodra je de deur dichtdoet, snauwt je kind je toe: “Dat geklets altijd van jou!!!” “Doe eens niet zo overdreven! ”Je besluit er niet op in te gaan. “Hoe was je feestje?!” vraag je opgewekt. “Net zo stom als jij!” Nu word je toch boos. “Nou, als het zo moet, dan mag je door deze deur er ook zo weer uit!”

Gaat dat bij jou thuis ook wel eens zo? Wat gebeurde hier nu precies? Waarschijnlijk is je kind moe en misschien ook gefrustreerd over iets. Wanneer de emoties oplopen, zegt je kind vaak niet wat hij bedoelt en laat je kind gedrag zien dat niet wenselijk is. Het negatieve gedrag is echter een signaal dat er onderhuids iets bij je kind niet oké is. Het gedrag dat je kind laat zien is niet wenselijk, maar de onderliggende gevoelens en behoeften mogen er allemaal zijn. Hoe ga je hier nu mee om? In plaats van meteen in te gaan op het ongewenste gedrag, kun je ook eerst luisteren naar wat er in je kind omgaat, zodat je kind zich gezien en gehoord voelt door jou. Daarna leg je je kind uit wat het ongewenste gedrag met jou deed. Zo bied je je kind een prachtkans om te groeien en te leren.